آیا تا بحال با خود اندیشیده اید که چرا زندگی، بازی بومرنگها است؟
در طبیعت قانونی داریم به نام کارما که این قانون، قانون عمل و عکس العمل، تابش و بازتابش و علت و معلول است. که بعضی آنرا تناسخ نیز می نامند که به نظر من این دو تفاوت زیادی با هم دارند و در زبان لاتین آنرا Karma می خوانند.
قانون کارما می گوید: هر عملی واکنشی داشته و همچنین هر واکنشی خود واکنش دیگری به دنبال دارد و این چرخه همیشه تکرار خواهد شد. قانون کارما میگوید شما در هر حال و روزی که باشید، در آسمانها یا در داخل زمین، پشت محکمترین قفل ها و یا بر تخت سلطنت، کارمای اعمال شما دیر یا زود، به شما بازمیگردد. منظور اینکه هر چه کنی به خود کنی / گر همه نیک و بد کنی و یا از هر دست بدهی، از همان دست می گیری. به طور خلاصه این قانون می گوید :
هر نیتی که میکنید و یا عملی که انجام می دهید دست به دست چرخیده و همانند آن به خودمان باز می گردد.
این تصویر کاملا گویای این مطلب است :

کارما به معنای«تاوان» است. بدین معنا که نتیجه ی اعمال نیک و بد فرد در زندگی کنونی و یا زندگی های بعدی وی تاثیر خواهد گذاشت. (تعریف غیر ادیان الهی) کارما از اعتقادات ادیان هند و بودا و ادیان آسیای جنوب شرقی است.
اعتقاد دین بودا و هندو در مورد قانون کارما: حیات آیندة هر جانداری بر حسب قانون کارما معیّن می شود و به موجب آن کردار، گفتار یا پندار هر فرد، موجب نتایج و سبب اموری است که سرنوشت حیات بعدی او را مشخص می کند. منظور از حیات بعدی این است که انسان پس از مرگ روحش وارد بدنی دیگر شده و در آن بدن مجددا شروع به زندگی می کند که کارما و عکس العمل اعمال آن انسان به این انسان بازخورد می یابد و در پیکر جدید متجلی می شود.
بعضی افراد هم که فقط معتقدند کارما در بعضی رفتار ما نمایان می شود چنین می گویند :
"اعمال فعلی اطرافیان ما، تاثیر و اثر اعمال قبلی خود ماست."
اگر ما حق کسی را پایمال می کنیم، اگر دل کسی را می شکنیم، اگر با صدای بوق اتومبیل خود در ساعت ۱۲ شب دیگران را می آزاریم، اگر پشت سر کسی غیبت می کنیم
و یا حتی اگر خوبی می کنیم، دست افتاده ای را می گیریم، دل ناشادی را شاد می نماییم و یا کیسۀ سنگین برنج را از دست پیرزنی می گیریم،
منتظر عین عمل یا شکل تغییر یافتۀ آن باشیم که شخصی دیگر در حق ما انجام خواهد داد.
تصویر زیر را نیز دقت نمایید :

این قانون دقیقا بیان می نماید که هر نیت و فکری که داریم و هر عملی که انجام می دهیم، باعث تابش انرژیی به جهان هستی می شود که پس از مدتی (دیر یا زود) به خود ما بازمیگردد و در واقع ما باعث جذب آن فکر و یا عمل می شویم و آنچه امروز از خوب و بد به سرمان می آید، نتیجه نیات و اعمال خوب و بد قبلی ماست. (کمی شبیه قانون جذب است ولی تفاوت دارد)
عمل ما دقیقا مانند یک بومرنگ عمل کرده و به سوی خودمان با شدتی بیشتر بازمی گردد. با این اوصاف این جمله که می گوییم "زندگی بازی بومرنگهاست"، کمی روشنتر می شود و باید توجه داشته باشیم که بومرنگ خود را به هر طرف پرتاب کنیم باز هم به سمت خودمان باز میگردد.
نوشته شده در ۱۳۹۵/۰۶/۰۵ساعت 16 توسط یگانه شهبازی|
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل یزدانی